• Yazdır
• Yorum Yaz

Dostların ‘yahu amma kilo almışsın, yeryüzünde sana düşen alanın sınırlarını taşmışsın, haksızlık bu' uyarılarını dikkate alarak, uzun aradan sonra yürüyüş sporuna başladım. Genellikle Korucuk-Camili köyü arasındaki orman yolu güzergâhından, valilik konut lojmanı inşaatına kadar gider, inşaatın henüz yutmadığı yeşil alandaki meşe ağaçlarından birinin gölgesinde oturur, muhteşem Karaman ve Adapazarı manzarası eşliğinde sigaramı tellendirir, dönerdim.
Konut inşaat halindeydi henüz…
O gün, ihata duvarı çevrilmediği ve müştemilatı tamamlanmadığı için, günümüz ekonomik şartlarına uygun ve mütevazı bir konut zannettiğim inşaatın son halini gördüm.
Aman Allah'ım!
Bir kere, o ihata duvarı falan değil adeta çağın çok gerisinde kaldığını sandığımız sur anlayışı geri gelmiş, kalın bir duvar çekmiş müstakbel sakini ile halkının arasına…
Ve o surların arasında yaklaşık 8 dönümlük bir arazi için epey küçük ama mevkii ve makamı ne olursa olsun bir insan için oldukça büyük bir bina dikilmiş.
Üstelik işin teknik kısmını bilenler için oldukça kullanışsız ve görüntü açısından son derece zevksiz bir bina…
Ne doğru dürüst bir yatak odası var ne de doğru dürüst bir oturma salonu… İş hanından farkı yok.
İki katlı olmasına rağmen, sakini yorulmasın diye asansör de ihmal edilmemiş ama asansör de hem kullanım hem görüntü bakımından konutun içine etmiş adeta.
Ve o devasa binanın bir tarafına da 4 lojman serpiştirilmiş, güvenlik ve hizmet görevlileri için.
Yazık!
Şimdi muhtemelen Ay Çiçeği vadisinde oturuyorlardır ama uzun süre prefabriklerde süründü bu şehrin vali yardımcıları…
Mademki o kadar alan ayrıldı, onlar ve diğer üst düzey görevliler için de başlarını sokabilecekleri birer daire yapılamaz mıydı?
Vali ve yardımcılarının bir arada olması hem işleyiş ve irtibat hem de ekonomik bakımdan daha sağlıklı olmaz mıydı?
Biliyorum elbet, konut diye yapılan ve görenlere Osmanlı dönemi geri mi döndü dedirten o paşa konağından ötürü müstakbel sakininin hiçbir günahı yok. Dolayısıyla yeni valimizi tenzih ederek olayı kınıyor, sorumlularını lanetliyorum.
Biliyorsunuz bu ülkede milletvekillerinin bile artık bir lojmanı yok.
Çarşıda pazarda halkın arasında çoğu kiralık dairelerde oturuyor veya herkes gibi kooperatif imkânlarından yararlanarak başlarını sokacak birer ev edinmeye çalışıyorlar.
Ha, TBMM lojmanlarının feshi, ekonomik açıdan ne kadar sağlıklı bir karar o da tartışılır ama en azından lojman saltanatını ve halkın o saltanata bakışını değiştirme bakımından önemliydi.
Peki, arkası geldi mi? Gelmedi maalesef…
Kısıtlama sadece milletvekilleriyle sınırlı kaldı, olan onlara oldu ve bu ülkenin bakanının, valisinin, bürokratının saltanatı göz kamaştırmaya devam ediyor.
Şair, "Allah'ın on pulunu bekleye dursun on kul; Bir kişiye tam dokuz, dokuz kişiye bir pul. Bu taksimi kurt yapmaz kuzulara şah olsa; Yaşasın, kefenimin kefili karaborsa" derken de bu manzarayı kastediyordu muhtemelen.
Görüyorsunuz işte, Bir tarafta kamu imkânlarını babalarının öz malı gibi kullanıp, bir elleri yağda bir elleri balda saltanat sürünler, öbür tarafta aynı devletin verdiği bir tas çorba için kuyrukta bekleyenler.
Ne yaman bir çelişki ve ne acı bir manzara...
Bu saltanatın halka yansıması malumunuzdur; Vatandaş kendisini işgal altındaki bir halk, yöneticilerini de müstemleke askerleri gibi görüyor genellikle…
Ve bu tablo ülkemizde yaşanan sosyal felaketin de toplumsal huzursuzluğun da önemli sebeplerindendir.
Kim bunlar?
Halkın refahını, huzurunu, sağlığını, eğitimini, güvenliğini ve yarınlarını teminat altına almak ve daha da yükseltmek için kamu görevini ifa etmekle mükellef olanlar…
Peki, yaptıkları ne?
Halkın omuzları üzerinde kartondan şatolar inşa edip, tüyü bitmemiş yetimin hakkıyla saltanat içinde yüzmek…
Bahse konu konut, köşk veya şatonun bu ülkeye maliyeti eski paramızla 2 trilyon liradır.
Bu parayla neler yapılmaz?
Devlet, şu fakir milletin vergileriyle oluşturduğu bütçeden kaynak ayırıyor, al diyor bu paraları halk için kulan, halkına hizmet et…
Bizi yönetenlerse bunu şöyle anlıyor muhtemelen;
"Al bu parayı önce kendine muhteşem bir konut yaptır, en lüks ve en pahalısından araçlar satın al, havanı at…"
Sözün özü;
Tam bir; Ayranı yok içmeye, tahtırevanla gider tuvalete örneği olmuş, o konut…
Yazık olmuş!

Haber Tarihi : 08 Haziran 2010 Salı
Bu haber 1025 kere okudu

UYARI: Kullanıcıların sitede beyan edeceği her türlü fikir ve düşünce tamamen kendi kişisel görüşüdür ve sadece kendisini bağlar. Yorumda yasal sorumluluk yorum yapan kişinin görüşleridir ve yorum yapan kişi yasal sorumludur. Medyabar Multi medya haber hizmetleri yapılan yorumlardan yasal sorumlu değildir. Suç teşkil edecek, hakaret içerikli yorumlar hakkında yorum gönderen muhataplarına dava açılabilmektedir. Yorum şikayet konusu olduğunda ,yazılı talep halinde adli makamlara bu yorumların IP adresleri verilmektedir.

Bu habere yapılan yorumlar