Firma Tanıtım Resmi
Firma Tanıtım Resmi
Firma Tanıtım Resmi Firma Tanıtım Resmi Firma Tanıtım Resmi
Firma Tanıtım Resmi Firma Tanıtım Resmi Firma Tanıtım Resmi

Medyabar'da Ara

'da Ara

Arama yapmak istediğiniz kelimeyi girin ve robot olmadığınızı onaylayın.

HAFTASONU YAZILARI 'Bir Bayram arefesi'

08.01.2019 15:40

 

 Tabir yerinde ise unumuzu eleyip elegimizi astığımız,çoluk çocuga karıştığımız bu yaşta

 inanın imkanı olsa  doya doya yaşayamadığım çocukluguma dönmek isterim.

 10-11 yaşına dönüp, hala unutamadığım, hala tadı  damadığıda olan  o bayram  günlerini yeniden yaşamak isterim.

 Çünkü bizim oralarda bayram sabahları bir başka güzel birbaşka keyifli olurdu.

Yıllar önce  memleketteki  o tek katlı kerpiç evdeki bayram heyecanını hatırlıyorum. Rahmetli annem babamdan  aldığı maaşla bize  her bayram bayramlık birşeyler alırdı. Kendisi eski elbiselerini yıkayıp giyer ancak  bize bayramlıklar alırdı.

Çünkü annem  bayramlarda çocukların sevindirilmesi gerektigini  söylerdi.

İşte  bir bayram sabahı  bizim o taraflarda "iskarpin"dedikleri  kundura ayakkabı ile  bir bayram arefesinde  tanıştım..

 10-11 yaşında iken rahmetli annem ve ablam elimden tutup bayram alışverisiçin  beni çarşıya götürmüşlerdi .

 Çarşı dediğimde de aklınıza hemen böyle ünlü büyük mağazalar gelmesin. Nufusu 7-8bin olan ilcenin çarsısıydı bu.

 Neyse.! Bir ayakkabıcı dükkanına girdik. Bana yine naylon ayakkabı alacaklarını sanarken  hiç unutmam ablam  raflarda duranucu sivri siyah renkli ayakkabıyı alıp  giydirdi. Ayakkaıyı ayağıma geçirdigimde ayağım bir anda ağılaştı.Sanki ayağımı kaldıramıyordum.

 Naylon ayakkabının  hafifligine alıştığımdan dolayı bu ayakkabıyı  küçükçük ayaklarıma  çok ağır geliyordu. Ayakkabıcı dükkanından ayrılırken  rahmetli annemin eline sıkı sıkı yapıştım.

  Çünkü ayağımdaki bu ayakkabılar yüzünden ayağımı taşıyamıyor, düşecek gibi oluyordum. Yol boyunca yeni ayakkabılarıma baka  baka geldigim o Ramazan bayramı afesi  hiç  ama hiç aklımdan çıkmaz.

 Çünkü o bayram ayakkabı ile  tanıştım.

  .....

 Unutmaya yüz tuttugumuz  eski bayram  geleneklerinden biri de, aile  fertlerinin büyük evindeki  bayram yemeklerinde biraraya gelmesi. Anne babanın evindeki bayram yemeginde toplanan aile fertleri yemek öncesi bayramlaşırlardı.

 Bizde  en son son bayram yemegine 3 yıl önce yemiştik.

 Hatırlıyorum da Rahmetli annem aylar  öncesinde  ölecegi  sanki içine doğmuş gibi ısrarla  bayram yemeginde biraraya gelmemizi istemişti.

 Annemizin bu istegi üzerine 6 kardeş  Hasırcılar Mahallesi'ndeki evde bayram sabahı bayram yemeginde biraraya gelmiştik. Annem  bizi bir masanın etrafında çoluk çocuk toplayıp kendi eliyle pişirdigi  yemekleri  yedirmişti.

 Annemin biz yemek masasında  yaptığı yemekleri yerkenki yüzündeki ifade hiç aklımdan  çıkmaz. Çünkü annemin yüzünde  kelimelerle bile tarif edemiyecegiz bir mutluluk vardı..

 O bizim  ailece biraraya geldigimiz  son bayram yemegimiz oldu.  Bundan sonra  bir daha biraraya gelemedik.

 Çünkü annemizi kaybettik.

Yarın Ramazan bayram .Ben yarın annemin  Emirsultan Mezarlığındaki mezarlığına gidecegim.  Annemle  kabrinin başında dualar ederek  bayramlaşacağım.

 Ben onu duymasamda onun beni duyup görecegine inanıyorum!.

 Ve  siz yaşam şartlarının hergeçen gün ağırlaştığı bu ortamda ne olur maneviyata  verdiginiz  degeri yitirmeyin.

 Gidip anne babanızın elini öpün. Onlarla bayram yemeginde buluşun.

Bazı degerlerin kıymetini kaybettiginizde anlamayın

 

(15 Aralık 2001)

 


Medyabar.com bugun 151146 kez ziyaret edildi. Bu yazı ise 834 kere okundu
YORUMLAR 0 Yorum
Yorum yaptığınız taktirde Kullanıcı Sözleşmesini kabul etmiş sayılıyorsunuz.
×
750 Karakter Kaldı
Göndermiş olduğum mesajın sorumluluğu şahsıma aittir
Online Ziyaretçiler