Firma Tanıtım Resmi
Firma Tanıtım Resmi
Firma Tanıtım Resmi Firma Tanıtım Resmi Firma Tanıtım Resmi
Firma Tanıtım Resmi Firma Tanıtım Resmi Firma Tanıtım Resmi

Medyabar'da Ara

'da Ara

Arama yapmak istediğiniz kelimeyi girin ve robot olmadığınızı onaylayın.

Bu Başlık 'Kör kuyu'ya döndü...

21.04.2016 16:51
Ümitsizlik ye'sine düşüp çırpınmaktan vaz geçmek, ölüme razı olmaktır. Bazen dost görünümlü yandaşlarının çıkmaza duçar olduğun hayat diliminde, senin için vere bileceği gömme kararı kurtuluşuna sebep olabilir. Sen yeter ki çırpınmasını bil. Şunu da bil ki yüce dağ başına Kartal uçarak konar, fakat yılan sürünerek çıkar! Kendini yükseklerde hissettiğinde aşağılara alaycı gözle bakma, inişini düşün...

Minarenin tersinin kör kuyu olduğunu fark et. Birinde yukarıdan aşağıya, öbüründe aşağıdan yukarıya hamle edersin. Anca her ikisinde de kurtarıcının aynı olduğunu hatırla!..

Zaman azaldı, mekan daralıyor lakin kıyamet henüz kopmadığı için hayat devam ediyor. Her şey bitti denildiği anda yeniden başlar hayat. Zira Allah cc. Zaman içinde zaman, mekan içinde mekan halk edebilen Rabbilalemindir.

Hayat çoğu zaman üzerimize abanır. Esen rüzgâr fırtınaya dönüşür, toz toprak çalı çırpı sokuşturur kuytu bir yere. Muhabbetin tam da burasında yine durdurulduk.

Çünkü "kör kuyu"yu hatırlattı...

Kör kuyu..
günlerden bir gün; köylerden birinde, adamın birinin eşeği, kuyunun birine düşmüş.
Niye düşer, nasıl düşer sormayın. Eşek bu. Düşmüş işte.
Belki kör bir kuyuydu, ağzı tahtayla kapatılmıştı belki, üzerine de toprak dökülmüştü.
Zamanla tahta çürüdü, zayıfladı, toprakta biten otları yemek isteyen eşeğin ağırlığını çekemedi ve güm.

Hayvancık saatlerce acı içinde kıvrandı, bağırdı kendi dilinde. Ayıptır söylemesi, anırdı yani.
Sesini duyan sahibi gelip baktı ki vaziyet kötü.
Zavallı eşeği kuyunun dibinde melül mahzun bakınıyor. Üstelik yaralanmış.
Karşılaştığı bu durumda kendini eşeği kadar zavallı hisseden adamcağız köylüleri yardıma çağırdı.

Ne yapsak, ne etsek, nasıl çıkarsak soruları havada kaldı.
Sonunda karar verildi ki kurtarmak için çalışmaya değmez. Tek çare, kuyuyu toprakla örtmek.

Ellerine aldıkları küreklerle etraftan kuyunun içine toprak attılar. Zavallı hayvan, üzerine gelen toprakları, her seferinde silkinerek dibe döktü. Ayaklarının altına aldığı toprak sayesinde her an biraz daha yükseldi. Ve sonunda yukarıya kadar çıkmış oldu. Köylüler ağzı açık bakakaldı.
Hayat, bazen bizim de üzerimize abanır. Ne bazeni, çoğu zaman. Toz toprakla örtmeye çalışanlar çok olur. Bunlarla baş etmenin tek yolu, yakınıp sızlanmak değil, düşünüp silkinmek ve

kurtulmak, aydınlığa adım atmaktır.

Kör kuyuda olsak bile..."

Medyabar.com bugun 113307 kez ziyaret edildi. Bu yazı ise 716 kere okundu
YORUMLAR 0 Yorum
Yorum yaptığınız taktirde Kullanıcı Sözleşmesini kabul etmiş sayılıyorsunuz.
×
750 Karakter Kaldı
Göndermiş olduğum mesajın sorumluluğu şahsıma aittir
Online Ziyaretçiler