Son yazısında ölümü anlatmıştı

Yeni Sakarya Gazetesi'nde yazan 23 yaşındaki Talha Cavga rahatsızlığı sonucu yaşamını yitirdi. Cavga 7 Mayıs tarihinde yayınlanan 'Plastik Top' başlıklı yazısında bakın ne yazmıştı..

Bir süredir rahatsız olduğu bilinen Talha Cavga, hayata veda etti. Cavga, bugün ikindi vakti Orhan Camiinde kılınan cenaze namazının ardından son yolculuğuna uğurlandı.

23 yaşında yaşamını yitiren Talha Cavga'Plastik Top' başlıklı yazısında hayatı yaşamı anlatırkenyaşadığı olumsuzlukları da yazıyı dökmüş ölümü ne anlatmıştı.

İşte Cavga'nın son yazısı

Dikenli teller ile çevrili arsada küçük çocukların maçındaki plastik top gibiyim. Hedef, sökülmüş iki parke taşın arasından girip gololmak. Lakin korkuyorum işte. Acemice bir vuruşla taca çıkıptellerin dikeni yüzünden benim ve çocukların tüm havamızın kaçması en son isteyeceğimiz şey

Şu sıralar nasılsın sorusuna verebileceğim cevaplardan bir tanesini okudunuz işte. Sıkıldım iyiyim yalanından. Kötü müyüm hayır ama iyi olmak sıhhat anlamında tamam ama başka anlamlarda pek bir uzakta

Hadi kabul edelim. Kandırmayalım birbirimizi. Çoğumuz iyi olma durumunu çoktan unuttuk. Unutmadıysak en son ne zaman durduk, düşündük, dinginleştik. Hep bir koşturmaca hali; yani daha iyi olabilme halinin umudunu taşıyor ve büyütüyoruz bünyemizde. Daha iyi olmayı istemek şu an iyi değilim demekle aynı?

İyi değiliz ama iyiyiz diyoruz. Ve ne gariptir herkes iyiyim dediği haldeülke, dünya kötülükle boğuşuyor. Bu abesle iştigal değildir de nedir? Bir yerlerde gözyaşları kana karışıp göl oluşturuyor, bu n oluşumunda kaç tane iyi insanın katkısı var. Araya karışmış tek tük kötü insanların gücü bu kadarına yetiyor mu yoksa. Yazık?

Ne güzel söylüyor Barış Manço: ?ölüm varsa bu dünyada zulüm var

İşte tüm zulümlerin sebebi ölümdür. Ölüme boyun eğenler zaten bir zulme maruz kalıyor hayatta. Ama korkularla yönetilen insan nasıl olsa öleceğim düşüncesiyle müsrifçe harcıyor hayatınıÖlümden o kadar çok korkuyor ki oysa kafasını kumdan bir saniye bile kaldırıp bakamıyor etrafına

En başta dedim ya dikenli teller arasındaki plastik top gibiyim diye. Bazen o kadar bile olamadığımı düşünüyorum aslında. Çocuklar tarafından satın alınmayı bekleyen topum bakkalda aslı duruyorum ama dükkân memleketin ücra bir köşesinde çocuk sesinden mahrumum belki de? Hiçbir oyunun parçası olamadan sönüp gitmekten korkuyorum?

Hangisi daha iyi bilemiyorum. Hayatın içinde yer alıp bazı gerçekleri unutmak mı? Yoksa her gün ölüm gerçeğiyle bir ömrü es geçmek mi

Dikenli teller arasını geçtim mayınlı saha oynayanları gördükçe şükrediyorum halime ama bir beşer hayata dâhil olmadığı için kaç kez şükreder

Kaç kez varlık nedenini unutmak ister?

Bu sorularıma kaç insan tatmin edici bir cevap verebilir

Hayat akıp gidiyor. Zaman akışında bir yerlere tutunmaya çalışıyoruz gözüksek aynı gözükmesek aynı. Sonuçlar hep aynı da sonucun kullanıldığı yer aynı mıAllaha (c.c.) emanet olun?

11 May 2016 - 17:37 - Medya --- Okunma

medyabar.com son bir ayda 2.781.623 kez ziyaret edildi.


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Medyabar Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Medyabar hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Medyabar editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Medyabar değil haberi geçen ajanstır.

02

Molla - Gerçekten öyle,dikenli tellerden geçtik mayınlı alanlarda olanlara bakarak şükredebilmek asıl mesele...Allah rahmet eylesin. Bu şehrin ,caddelerin çocuğu göçtü .SIRA KİMDE?

Yanıtla . 0Beğen . 0Beğenme 11 Mayıs 17:37



Anket İlerleyen hayatınızda memleketinize (köyünüze) yerleşmek gibi bir planınız var mı?